MENU

• Do strony głównej
• O firmie
• Planowanie strategiczne i przestrzenne
• Systemy informacji przestrzennej (GIS)
• Wizja i model - proces projektowania
• Świadectwa charakterystyki energetycznej (tzw. świadectwa energetyczne lub certyfikaty energetyczne)

Zasoby

Przykładowe opracowania przedsiębiorstwa STRUKTURA

• Koncepcja miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla dzielnic: Śródmieście-Centrum, Lasowice, Osada Jana w Tarnowskich Górach
• Koncepcja zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Tarnowskie Góry dla dzielnic: Śródmieście-Centrum, Lasowice, Osada Jana w Tarnowskich Górach
• Koncepcja rozwiązań szczegółowych dla dzielnicy Lasowice do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla dzielnic: Śródmieście-Centrum, Lasowice, Osada Jana w Tarnowskich Górach

Przykładowe opracowania przedsiębiorstwa STRUKTURA

• Wzorce projektowe Christophera Alexandra w planie miejscowym - tekst
  
• Wzorce projektowe Christophera Alexandra w planie miejscowym - prezentacja

Planowanie strategiczne i przestrzenne
Planowanie strategiczne
Ogólne zadania planowania
Strategia
Planowanie operacyjne
Planowanie przestrzenne
Zadania planowania przestrzennego

Planowanie strategiczne i przestrzenne

Planowanie strategiczne

• Ogólne zadania planowania

  
  
  1. Poszukiwanie rozwiązań, które zapewniłyby największe korzyści z podejmowanych przedsięwzięć i angażowanych środków, mierzonych w wielkościach charakterystycznych dla misji podmiotu, którego planowanie dotyczy. Wielkości te będą wyrażane różnymi jednostkami i wskaźnikami ze względu na dziedzinę, która jest przedmiotem planowania: w zagadnieniach społecznych będą to wskaźniki opisujące wykształcenie lub poziom życia, w ekonomii stopa zwrotu z inwestycji. Planowanie należy rozpatrywać:
     • na poziomie strategicznym: wybór priorytetowych dziedzin i określenie celów (oczekiwanych wartości opisanych charakterystycznymi dla tej dziedziniy wskaźnikami), w które podmiot zamierza zainwestować (rozwijać), aby uzyskać najwyższą rentowność inwestycji,
     • na poziomie wyboru środków (narzędzi), wariantów, standardów (jakości, kompletności), tempa, które będą najefektywniejsze przy realizacji założonych celów strategicznych.
  2. Przewidywanie i zapobieganie konfliktom pomiędzy podmiotem a innymi osobami (partnerami, pomiędzy poszczególnymi jednostkami, które tworzą podmiot, bądź mają nań wpływ), gdy interes podmiotu jako całości jest sprzeczny z interesem innych osób.
  3. Zdefiniowanie kierunków działań operacyjnych i określenie form organizacyjno - prawnych służących ich realizacji.

• Strategia

  Powrót na górę strony
  

  Formułuje w określonym horyzoncie czasowym cele działań, będące oczekiwanymi stanami lub wartościami przekształcanego lub rozwijanego systemu.

  Cele stanowią przedmiot decyzji. W zagadnieniach publicznych, rozwoju społeczno-gospodarczego decyzje mogą np. dotyczyć:

  1. wyboru określonego priorytetu np.:
     • bezpieczeństwo socjalne przy niższym PKB prognozowanym w założonym horyzoncie czasowym, czy też liberalna gospodarka z szansą na wyższy wzrost gospodarczy,
     • podobny do powyższego dylemat: wydatki socjalne, czy też wydatki infrastrukturalne,
     • temat dla państw w okresie transformacji: głęboka i szybka restrukturyzacja, nawet kosztem większego bezrobocia, ale z szansą na przetrwanie całych gałęzi gospodarki, czy też bierne ich wygaszanie, przy jak najdłuższym utrzymaniu istniejących struktur,
     • bezpieczeństwo osobiste, kosztem ograniczenia swobód obywatelskich, czy też swobody obywatelskie, kosztem bezpieczeństwa,
     • inwestycja państwowa w oświatę, kosztem poziomu życia, czy też kosztem obciążenia gospodarki (czyli tworzenie równych szans) lub też pozostawienie kształcenia nowego pokolenia wyczuciu i mądrości rodziców,
     • rozwój kosztem środowiska, czy też ograniczenie rozwoju w celu zmniejszenia obciążenia środowiska,
  2. bilansowania zakładanych celów z potencjałem i zasobami będącym w dyspozycji (analizy SWOT).

• Planowanie operacyjne

  Powrót na górę strony
  

  Formułuje kierunki, czyli zespoły skoordynowanych działań, które realizowane w określonej kolejności, zapewnią realizację celów strategicznych.

  Przedmiotem decyzji jest:

  1. sposób realizacji programu: rozwój agresywny, łagodny, czy zrównoważony:
     • zaangażowanie jak największych zasobów, w celu uzyskania szybkich efektów, kosztem dziedzin traktowanych drugoplanowo w strategii,
     • przy określaniu wydatków na działania zapisane w programie, zaangażowanie wyłącznie posiadnych nadwyżek lub niewielkich oszczędności, a w trakcie realizacji programu dzielenie wartości dodanych uzyskanych z jego realizacji na działania przewidziane w programie oraz na dziedziny traktowane drugoplanowo w strategii,
     • rozwiązania pośrednie.
  2. konstrukcja kierunków pod kątem dostosowania ich do obecnego i prognozowanego w horyzoncie planowania potencjału podmiotu:
     • w których dziedzinach zintesyfikować działania i zaangażowane środki na początku okresu programowania (uzyskując szybciej cele pośrednie) - kierunki priorytetowe,
     • a w których bliżej końca okresu programowania, odkładając ich rozwój na później, gdy zaczną być odczuwalne efekty działań priorytetowych, a w związku z tym pojawią się dodatkowe zasoby związane z realizacja programu - kierunki komplementarne.

Planowanie przestrzenne

Powrót na górę strony

• Zadania planowania przestrzennego

  Powrót na górę strony
  
  1. Zbilansowanie kosztów inwestycyjnych, organizacyjnych, administracyjnych i prawnych (patrząc ze strony organów samorządu) oraz społecznych, gospodarczych środowiskowych (patrząc ze strony wspólnoty samorządowej), z korzyściami związanymi z różnymi rozwiązaniami planistycznymi (tak w zakresie ochrony, jak i otwarciem nowych terenów do zainwestowania).
  2. Przewidywanie i zapobieganie konfliktom pomiędzy interesem wspólnoty samorządowej a interesami partykularnymi, wyrażającej się najczęściej w sprzeczności pomiędzy prawem własności, interesem prawnym właścicieli i posiadaczy a zapewnieniu wspólnocie samorządowej właściwej obsługi w zakresie dostępu do niezbędnych obiektów urządzeń infrastruktury, usług komunalnych i usług społecznych. Czyli konflikt interes publiczny – interes prywatny. Uwaga!!! istnieje ryzyko, często ziszczające się, utożsamiania interesu administracji, mającej realizować zadania publiczne z interesem publicznym.
  3. Zdefiniowanie kierunków polityki przestrzennej, zmierzającej do wyodrębnienia różnych obszarów, na których prowadzone będą różne działania, ustalenia dla nich różnych funkcji i przeznaczenia, określenie, w zależności od potrzeb, systemu powiązań lub wzajemnej izolacji pomiędzy tymi obszarami. Przyjęcie prawa miejscowego legalizującego wyżej zakreślone działania i sposoby korzystania z poszczególnych terenów. Warunkiem obowiązywania aktu prawa miejscowego, którym jest plan miejscowy, jako akt prawa powszechnie obowiązującego jest jego publikacja. Oprócz formalnych środków opublikowania planu (w dzienniku urzędowym województwa), można dziesiaj wykorzystywać informatyczne techniki upowszechnienia ustaleń planu miejscowego, które mogą pełnić również funkcje promocyjne dla gminy.

STRUKTURA

Planowanie Przestrzenne, GIS Katarzyna Łukowicz

ul. Piaskowa 29, 80-025 Gdańsk

tel.603 669 037, struktura(at)struktura.eu

LOKALIZACJA NA MAPIE

Powrót na górę strony

Nasza firma oferuje usługi z zakresu planowania przestrzennego i rozwoju systemów informacji przestrzennej. Planowanie przestrzenne, urbanistyka, dziedziny o ugruntowanym warsztacie projektowym, których wzorce projektowe gromadzone są od chwili, gdy pojawiły się pierwsze osady i miasta, zyskuje nowe narzędzie w postaci technik informatycznych. Przykładowe możliwości prezentuje testowa aplikacja służąca udostępnieniu treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w internecie.

Prezentacja miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z wykorzystaniem aplikacji PHP5 oraz systemu PostgreSQL

BAZA MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO

Część tekstowa (uchwała)

Część graficzna (rysunek planu)